İaşesi Nedensizdir Sevmelerin

Yüreğimizi inciten bütün zamana inat

Varlık hezeyanı taşır yüreğimiz

İnatçıyı(z)m…

Sen bilmezsin

Gözleri kör bir uykuyu hapsederken

Bilinmez hesaplar

Bir türlü denk tutmaz kimsesizliğimize

Ben hala o dört duvar arasında

Yetimliğin hamalıyım…

Ansızın

Güneşi söndürdüler

Karanlık evrene sürur ederken

Her yer siyaha bürünür

Evler

Sokaklar

Yürekler…

Gözlerinden ırmaklar akardı zamanın,

Özlemiştim

Kifayetsiz kalırken kelimeler,

İnatçı bir gurur feveranıyla,

Kocaman hoşçakalı

Tutuşturdu sigarasına.

Hoş kalmadı sokaklar.

İaşesi nedensizdir sevmelerin

Yüreğin gizemli odalarında

Sonsuza değin kalan en güzel hediye

Elveda derken yetimliğimize

Buz tutan sabahlara

Yalpalayarak düşerim(z)….

Âdem Efiloğlu