Sürgün

      SÜNGÜ

Kaç basamak bilinmez merdiveni vuslatın

Gelen gitmek istemez gidenler geri dönmez

Günden güne tutuşur etekleri hasletin

Öyle bir yangın ki bu mezarda bile sönmez

Vicdan içte terazi, sevgi, nefret kefede

Birbiriyle didişip küsüyor ara sıra

Yüreğin gelgitleri hal koymuyor efe de

İlaç sevda olsa da kapanmıyor bu yara

Eşref denilen mahlûk irşadın neresinde

Nefes alır dünyanın verdiği günlük hazla

Hakkaniyet iç çeker zamanın serasında

Bülbülde ki yakarış bizlerden daha fazla

Ey! Hayalci cengâver, can denilen bir sıkım

Şu üç günlük fani de arzular dizi dizi

Sokaklara kan damlar her köşe de bir yıkım

Bize emanet hayat sevmiyor artık bizi

Üç kuruş harçlık için el öpen el öptüren

Huzura götürecek boş sepeti gördün mü?

Haklı desinler diye hakikatı saptıran

Mayan olan toprağa, bir kez yüzü sürdün mü?

Dışarı da cümbüş var âlem dönmüş şaşkına

Çiftci babam umutsuz eriyor günden güne

Herkes bayram ediyor göbek altı aşkına

Feleğin eyvah sesi takılmış süngüsüne

          Ahmet Çiftçi          25-07-2016