Sensiz

Bin kez severdim inan usanmadan bıkmadan,

Umut verseydin bir kez gör bak nasıl şaşardım,

Saklambacı bırakıp gel daha çok yıkmadan,

Yanına sığmıyorsam gölgende de yaşardım.

Başım öne eğdirdin baştan sona hep hüzün,

Susuz topraklar gibi doymadı hiç o gözün,

Yeminlerin yalanmış, yalanmış ya her sözün,

Sevdan damla olsaydı okyanustan taşardım.

Çıkardım lügatımdan yok artık bende “Bekle”

Sensiz geçen günlere çaresizliği ekle

Kırmızı halılarla, ellerimde çiçekle,

Engelleri aşıp da yalınayak koşardım.

Cüretkârdı tutsağın, vazgeçtim nicesinden,

Kalbi kırık şairin kan damlar hecesinden,

Kavuşmayı bekleyen o vuslat gecesinden,

Sıyrılıp düşlerimden unutmayı başardım.

24.08.2016

F.Çetin Kabadayı