Edebiyat ve Kültür Platformu
Toprakla Sevişerek
Işıkları Kapat
Hepsini saysan, dörtten bir fazlaydılar
Sessizlik, sanki beşikte sallanır gibi uyumuştu
İki tarafı meyilli vadide gölgesizce yürüdüler
Soğuk nasırlaşırcasına vurdu yüzlerine
Köpeğin hırıltısı,cephanesi bitmiş silah gibi susmuştu
Katırın bacakları,diğer bacaklarını tokatlıyordu...
Şimdi o köylülerin her biri
kenarsız bir ufku geçeceklerdi,kıvrılarak
Gözlerinde o azgın öfkeleri yoktu
Sarıya tutsak ovanın ötesindeydi toprak
Birbirlerine geçercesine sokuldular
Nefesleri koyulaşarak tüttü,
Hepsi bir anda aynı tarafa baktı,sözgelimi
Toprağa doğru kasılarak,gözleri...
Artık tonlarca kabaracaktı toprak
Kırbaç gibi kazmalarla,çatlatılarak
Nasırlarında elleri kanlı,
Terleri bedenlerinde özgürleşerek
Onlarınki artık durmaksızın,günboyu
Toprakla sevişerek...
Vedat Dündar
Toprakla Sevişerek başlıklı yazı Vedatdündar8 tarafından
03.09.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.