Kestane Gözlüm

Toprağı saklamış yemyeşil ormanlarda

Özleminle yürüyorum gözüm yaşlı

Arıyorum gece gündüz her anda 

Neredesin bir tanem, ceylan kaşlı?

Akar ırmaklar gümbür gümbür

İçinden geçmeye takatım yok

Ne elimde ağacı biçecek bıçak

Ne de dilimde beni dinleyen kul yok

Belki karşı yandasın kim bilir…

Vahşi hayvanlar etrafımda

Yemeye hazır ateş olmasa

Aşkın kalbimde bulunmasa

Teslim ederdim canımı düşünmeden onlara

Benzseydi halim kurumuş oduna…

Aradığım ten parçası değil

Dünya hiç değil

Yaşattığım rüyan belki

Dokunmaya hasret sıcaklığın

Seviyorum diyen dudaklarında

Yaşattığım…

Dökülür ağaçtan kestaneler

Seyrederim yedikçe karıncalar

Elime aldım bir kaç tane

Ya onuda kaybedersem korkusuyla

Yalnızlık çeker bu sancılar…

Gözüne ne kadar çok benzer

Yeme diyesim var 

Anlamıyorlar beni yar…

Ben sana gelemem

Geleceksen sen gel!

Kaderim buymuş silemem

Aldı seni benden ezel…

Ormanda solmayan yeşilim

Karanlığın içine gizlenmiş

Senden başka göremiyorum güzel

Kestane gözlüm…

Saffet Kuramaz