Edebiyat ve Kültür Platformu
Hüzün
Yine gönlümün taze baharları güze çıktı,
Gözlerim dolu, bedenimi gizleyense loş ışıktı.
Akşamın hüznü asfaltlara imzasını bırakırken
Ruhumu dürtüklüyordu içimdeki yıkıntı.
Bir dizenin ucundaki köhnemiş her kelime
Bulaşıyor satır satır, rüzgar selamıyla elime.
Göğün altında karanlığın şatafatlı gölgesi
Davet ediyor ruhumu ihtişamlı ölüme.
Daha bir sıcak akarken damarımdan kanım
Hüzün yapraklarını döküyor sol yanım.
Ölüm, yağmur güzelliğiyle yağarken üzerime
Dağılıyor bir çığlık gibi çılgın gözyaşlarım.
Elif Çetinkaya
Hüzün başlıklı yazı Şair Elfida tarafından
20.10.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.