Mutsuzum Yunus

          MUTSUZUM YUNUS

Başlamalı diyeli kaç yıl geçti aradan

Gün bu gündür diyerek harcıyorsun kiradan

Han da fani,  hancı da, kimi sağ kimi solcu

Tapusu sendemidir emanetin ey yolcu

Fıtratın aynasında herkes kendi suçunda

Baksana şu sepete ne birikti için de

Zaman canavar gibi kemirirken günleri

Toprak anam bire bir sayacak sürgünleri

Doğum pastalarında ömür yemek tek kârın

Alışverişi bitmez hayat denen tüccarın

Ecel ense kökünde soluğunu soluyor

İnsan bu, oyununa bir bahane buluyor

Zikirsiz gecelerin eli yarını boğar

Günahkâr yataklarda bilmem kaç şeytan doğar

Tövbeler yeşermiyor, hoşlanmaz para pulu

Dua eden,  avucun ortası zifir dolu

Sorular ahh! Sorular ardı arkası bitmez

Yekününü toplasan kuru çekirdek etmez

Sefalette gezene bir şirin sözün olsun

Arafat ta doğrulup gülecek yüzün olsun

Bak tabut yolu almış elveda diye diye

Defteri dürülene etli pilav hediye

Yudum eli, yüzümü, bağladım karaları

Bana hiç tat vermiyor sevmedim buraları

Dalkavukluk marifet,  yalakalık meziyet

Durum böyle olunca, insan olmak eziyet

Çiftci babam ağlıyor gözlerin de okyanus

Şakağımdan kan damlar yine mutsuzum Yunus.

     Ahmet Çiftci     01-10-2016