Paşa Emmi

Gurbete gideli, unuttun bizi,
Sanki haberlerin, koz Paşa emmi.
Zannetme ardından, dert dizi dizi,
Dilersen dostluğu, boz Paşa emmi.

Hani ayrı gayrı, yoktu arada,
Sen ben değil idik, bizdi sırada,
Koltuğun kabardı, erdin murada,
Eski dostların mı, yoz Paşa emmi.

Geçen Hüsrev emmi, gelmiş ricacı,
Demişsin; "siz köylü, ben ise hancı",
Bak şimdi olmadı, herkes kiracı,
Mülkün sahibi var, yaz Paşa emmi.

Yükün âlâ imiş, hâl keyf yerinde,
Define bulmuşsun, güya derinde,
Bize de yer versen, azcık serinde,
Yoksulun derdi mi, cız Paşa emmi.

Yanına kim gelse, baştan savmışsın,
Ortağını bile, işten kovmuşsun ,
Her şey benim diye, özün övmüşsün,
Bak bıktırır bunca, naz Paşa emmi.

Keskin sirke küpe, zarar diyorlar,
İtidâl en doğru, karar diyorlar,
Fazla öfke akla, firar diyorlar,
Benim ki riyasız, söz Paşa emmi.

Tamam Allah versin, daha ziyade,
Sen gemiyle dolaş, bizler piyade,
Bulursun şak şakçı, emre amade,
İstersen havada, gez Paşa emmi.

Hep aynı köylüyüz, aynı obadan,
Bu toprak bizlere, miras babadan,
Arada geçersek, senin sofadan,
Üstümüze dökme, köz Paşa emmi.

Geçen gün medyada, gördüm resmini,
İri puntolarla, yazmış ismini,
Çevrene yığma ha, gizli hasmını,
Onların üstünü, çiz Paşa emmi.

Eylül ekim derken, tükendi sene,
Ayrı gayrı olmaz, bir çarpsın sine,
Lafımı bir yere, yazıver yine,
Gerçek dostlarını, çöz Paşa emmi.

Sorma başımızda, felaket yeli,
Hani Ozanız ya, adımız deli,
Karıştı bu ara, deli ve veli,
Her sofraya lazım, tuz Paşa emmi.

Cahiliz ve lakin, biliriz yolu,
Sen samur kaftan giy, bizler de çulu,
Unutma hepimiz, bir Allah kulu,
Tek cennette bitmez, hâz Paşa emmi.

Zengin oldun diye, unutma Din'i,
O din ki bin yıldır, yeniden yeni,
Arada bir oku, açıp içini,
Kur'an var Tefsir var, Cüz Paşa emmi.

Biz bize lazımız, sende bizlere,
Aldırış etme ha, yaban gözlere,
Makberî ahvâli, döktü sözlere,
Bizden başka yoktur, öz Paşa emmi.

Makberî.......22/22/2009............21:30 ........İst
Hikayesi: