Edebiyat ve Kültür Platformu
Karanlık Dipsiz Gecelerim De Güneşim Ayım
Adını kazıdım sine binbir umutla
Gülmeyen yüreğim pür neşe oldu
Dualarım şükranla sulandı her gece
Sevgiyi, umudu ektim her bir damlasına
Güneş doğarken humus toprağa
Çiçekler açtı boy boy, renk renk,
Kokusu ruhu sardı sarmaladı an be an
Korktu sevginin yüce heybetinden
Ürkek ceylanlar gibi ordan oraya
Kaçış aradı pır pır eden yaralı yüreğim
Ama nafile kar etmedi
Aşkın keskin kılıcı çıkınca kınından
Manalar denizinde kayboldu gururum
Sevda masalı sardı tüm benliğimi
Dilimden dökülse de bir bir hicran
Yürek de ikrar olmadı hercailik denen cambaz
Gözlerim gözlerine denk gelmezse bir an
Gözlerini görmediği her ana bin mil çekilir
Dudaklarım değerse başka dudaklara
Yüreğimi güneşin kızgın ateşi sarsın
Dilim damağım kuruyup çöle dönsün
Özgürlük tutsak olup esaret boy verse de
Sevdamın kömür karası ateşinde
Yaban ellerde boynu bükük kalan varlığım
Kardelen çiçeği olup, karlı dağında kurusun
Yürek nağmelerime
Dilim saz, gözyaşlarım türkü olup her gece
Dudaklardan yüreğe ince ince sevdan akarken
Hazan yaprakları gibi sararıp solan ömrümde
Varlığın varlığıma karanlık dipsiz gecelerim de
Güneşim, ayım, olur.....
Ankara 20.11.2016 P.ÇETIN
Karanlık Dipsiz Gecelerim De Güneşim Ayım başlıklı yazı Kara kız tarafından
21.11.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.