Kaldım Baba

KALDIM

Dünya yükü ağır, taşınmaz Baba..

Sende yoksun artık, çok yalnız kaldım.

Ne kadar uğraşıp, verdiysem çaba;

Sonuç da nafile..!! Hep aciz kaldım.

Vefayı aradım; eş dost, kim varsa

Arkamdan vurdular, kim beni sarsa

Bir kere de biri halimi sorsa!!...

Sen gittikten sonra, çaresiz kaldım.

Beklediğim huzur neden gelmedi?

Kadir kıymet kimse niye bilmedi?

Kader, bana bir gün dahi gülmedi

Böyle ortalarda, kararsız kaldım.

Sen olsaydın şimdi, rahattı içim!!

Yaşamak güvensiz, hayat zor seçim

Alın yazım garip, ilginç bir biçim…

Sahipsiz, yetimim, umarsız kaldım.

Hiç unutamadım ki hep aklımdasın!!

Seni andığımda, sol yanımdasın…

Sensiz içim yanar, bak canımdasın!!

Baba sen nerdesin? Duyarsız kaldım

Çık gel imdadıma..!! İnan tükendim

Sensizliğe her gün nasıl direndim

Yapacak bir şey yok, pes ettim kendim

Ömrümün deminde, “Babasız” kaldım..!!

                        28.4.15