Ebecik

          EBECİK

Sen gittin gideli kalmadı tadım

Yaşam heyecanı bitti ebecik

Adını andıkça rahmetle yâdım

Şuramı bir sancı tutu ebecik

Sen hani, bırakıp gidince hanı

Bıraktık ekmeyi kestik harmanı

Çoluğun, çocuğun et çekti canı

Çil horoz son defa öttü ebecik

Kuyruksuz koyunun öldü ikizi

Bir altın etmedi vallah sekizi

Sorma, keçilerle ala öküzü

Onlarda kumarda battı ebecik

Dediler evlilik sanattır sanat

Açıldı sırtımda beş metre kanat

Otuzundan sonra aldım bir avrat

Varımı, yoğumu yuttu ebecik

Dünya’yı sorarsan tam bir curcuna

Kefil olmuyorlar fakır borcuna

Ay, yüzyılda girmiş züğürt burcuna

O da gelip bana çattı ebecik

Aşiret gurbette ekmek peşinde

Her birinin hasret yanar döşünde

Selam yok, sabah yok herkes işinde

Felek hepimizi güttü ebecik

Âlem ateş alsa tınmazdım evvel

Mürekkep suyuyla yunmazdım evvel

Dünya fani derdin kanmazdım evvel

Hayat bizleri de üttü ebecik

Katmer, katmer sarıp dürdüğün ekmek

Üstüne tereyağ sürdüğün ekmek

Yavrum diye, diye verdiğin ekmek

Seninle birlikte gitti ebecik

Çiftcim kadir kıymet bilsin istedim

Kokun ötelerden gelsin istedim

Gül yüzün birazcık gülsün istedim

Hasretin burnum da tüttü ebecik

  Ahmet Çiftci    03-12-2016