Falçata

hani insan uykusunda sayıklar gibi mırıldanır ya sevdiğinin adını
hani hiç sakınmadan ve hiç bir şeyi saklamadan 
çırılçıplak… 
içini döker ya bir mektuba yada bir şiire 
çekilip bir tenhaya bir şarkının nakaratında gözyaşıyla yanağını yıkar ya
işte öyledir…
yürek işidir
yedi boğum hasrettir
bizde aşk… bir kafeste şakımak değil
bir bozkır kartalı gibi özgürce süzülmektir

ahmak ıslatan yaz yağmuru sanma, kırk ikindi borandır
bir dudak uçuğu değil, tuz basılmış yaradır
Chopin’in inleyen kemanında arama 
bir bağlamanın kanayan döşü dür
şık giyimli kadınların şuh kahkahalarından çok
isli gaz lambaların flu ışığında ders çalışan, yoksul öğrencinin uykusu dur
bizde aşk… dünyanın bütün kirine ve isine rağmen kirlenmeyen 
tertemiz bir buluttur

evden kaçıp, sokağa sığınan bir çocuktur
öyle yetim, öyle öksüz…
tek tabanca olmaktır
farenin neden dağa küstüğünü anlamaktır
göbeğini kendin kesmek, beşiğini kendin sallamaktır 
öyle masalla ninniyle değil, düşe kalka büyümektir
bizde aşk… bir gözün erketede…
köprü altında uyumaktır

Züleyha gibi kölesini sevmek, Yusuf gibi kuyuda beklemektir
yandıkça yeşeren, yandıkça çoğalan ormandır
imkansıza bel bağlayıp, dumanlı başına tütün sarmaktır
sevdiğine seranat yapmak değil, türkü yakmaktır
bizde aşk… falçata gibi bilenip…
dikiş tutmaz yara gibi kanamak tır

vatan için ter dökmek, vakti gelende şehit olmaktır
namusun gibi koruyup kollamaktır
hainin karşısına dikilip, tankın önüne yatmaktır
denize dökülmeye ant içmiş bir ırmak gibi akarken 
pusuya düşmektir
Brütüs’ten kalma bir hançerle sırtından vurulmak tır
kan davasıdır
intikamdır
zalime kafa tutmak
düşmana mermi yakmaktır 
bizde aşk… kanı kanla yıkayıp…
kızılcık şerbeti gibi kan kusturmaktır 

na mahremdir
dillere sakız, rakıya meze olmaktır
şeytanın şerri dir
sevapları çiğneyip, günahları bölüşmektir
dişe diş… 
göze göz…
eşkıya gibi silahınla sevişmektir
bir yüz görümlüğü görmeye bu dünyayı satmaktır 
bizde aşk… şarjöründe son kurşuna aşık olup…
bir yastıkta yaşlanmaktır