Virgülün Kıyameti

Baktım firarda

Üstüne simli duvarlar ördüm

İki sevdayı birleştirmedikten sonra

Ne işe yararsın sen? Dedim…

Dedim de!

Demez olaydım dilimi eşek arısı soksaydı

Bir afra bir tafra divit hokkasıyla/

Göz retinamı yırtacak sanki

Öfkeden kuyruğunun ucu

Yanıyor…

Yavan artık buralar;

İnsanlar yavan ekmekler yavan

Türküler yavan/

Ne tadı var bir selamın

Ne tuzu bir aşın çala kaşıkta

Turnanın kanadında…

Cleopatra’nın k sine ağlayanlar

Mısırın m sine yandaşın y sine

Cesurun c sine adamın a sına

Bir intiharı ne körükler?

Fukara evinde tütmeyen baca mı?

Bir morfin mi zevkten damarlanmış

Yaşamak?

Kıyam gecelerde salâvata yatmak mıdır?

Sevgi toparlanmış bir yüzün nikabında mı?

Yoksa idam sehpasında pir sultanın/

Goncası mıdır? Sevgi…

Eyyam dolu yüzlere

Yüz sürmek mi?

Kanayan bir gönü tekrar kanatmak

Yırtarak geceleri…

Yaşam bir virgülün arasında

Ölüm bir noktanın önünde/

İlk kez!

Bir çığlığı güle sarıyorlar

Umudum var yaşamaya

Umudum var/

Virgül kıyam etse de dilimi…

Kekresinde dillenirim

Kekresinde/