Duvara Çentik Atar Gibi

Çat kapı gelme sakın, bu gün biraz dağınığım
Şuralarda bir yerde kendimi kaybettim
Kimselere soramıyorum
En son ellerini tutan bir elim
Dudaklarından öpen dudaklarım vardı
Bulamıyorum

Çat kapı gelme sakın, bu gece haddinden fazla küfürbazım
Yokluğuna sövüp sayıyorum
Üstelik kafamda güzel
Yalnızlığı sek içiyorum
Hayalinle çakırkeyif, yokluğunla zil zurnayım 
Söylemesi ayıp, bazen zırıl zırıl ağlıyor
Bazen de kadehlere vura vura
Kafamı duvarlara çarpa çarpa
Sana şiir yazmaya çalışıyorum

Çat kapı gelme sakın, bugün evde yokum
Kuş uçmaz kervan geçmez bir dağda kamptayım
Yalnızım tek tabanca yım
Kimsesizliğimi sınıyorum gecenin usturasıyla
Tedirgin kaçaklar gibiyim 
Bir çadır korunaklığın da, bir uyku tulumunun sıcaklığında 
Ateşinin çıtırtısını dinliyorum
Rüzgar bilmediğim bir dilde şarkı söylüyor
Gazete kağıdına sardığı şarabı ceketinin iç cebinden çıkaran şarapçı gibi
Resmini çıkarıyorum zulam dan 
Rüzgara fısıldar gibi
Bir hançeri avuçlar gibi 
Kafesinden firar kuşlar gibi
Adın kanat çırpıyor dudaklarımın arasından

Çat kapı gelme sakın, bu ara kar yağışlı yım
Zemheri yim
Tipiyim, boran ım
Sıfırın altında hüzün
Çatır çatır buz kesmiş efkar dayım
Pusulam kırık
Haritam yırtık
Rotamı şaşırmış durumdayım
Biraz hüzzam 
Çokça karcığar fasıl dayım

Çat kapı gelmee... Yada gel bee...
Çat kapı gel
Paldır küldür gel
Habersiz gel
Diyor ya Mevlana hazretleri "ne olursan ol yine gel"
Sen gel de, ister İsrafil ol üfle sur'a
İster Azrail ol, kast et canıma
Ne olacaksa olsun, artık korkmuyorum
Harbiden söylemek gerekirse, özledim ulan... 
Özledim seni 
Gelmediğin her gün
Duvara çentik atar gibi
Kalbime faça atıyorum