Anarşist Duygular

Neden hep avuçlarımda kayıpları izlemeye mahkumum,
neden hep kaybetmeye yüz tutmuş yarınlarım ...

vee neden haykırırcasına bağırıyorken, hiç kimse gözyaşları mı silmeye yetmiyor !...

Umutlar ardına sığınmış,
her yeni gün gerçekleşebilmeyi dileyen hayallerim yaşam savaşı veriyor artık dudaklarımda...

Elimi uzatsam ayaklanıcaklar sanki,
elimi uzatsam kurtarıcam, ümidi çoktan hayata kesilmiş kırık kalbimi...

Amaa yapamıyorum....

Ya ellerim hiç uzanmıyor hayallerime,
yada hayaller uzanamıyor aciz benliğime...

Varolan tanımlar, tanımsız kaldı artık...

En özgür düşünce dahi yasaklı bu bedene...

Anarşist duygular barındırmıyor artık yüreğim...

Ne bir devrim kurtarır beni,
nede bir darbe yıkar, güçlüklerle ayakta duran bedenimi....

En umursamaz halimle yaşarım artık,
sorularım cevapsız kalsın bırak...

Hayaller talan olmuş kimin umrunda??..
HİÇbirşey HERşeyim olmamışken bu hayatta aslaaaa,
yazım bile kışa dönmüşken en güzel çağımda...

Sonbaharı bekleyen kırlangıçlar gibi göçüpte bu diyardan,
gelen her baharı elimle iterde giderim !....