Yasemen (3)

Dağı taşı sarmış izci köpeklerin vaveylası
Kara libas giymiş cellatlar izimi sürmüş
Dört bir yanda beni aramış, kiralık katiller!
Kuş olup uçmuşum!
Ne pusular kurulmuş yollarıma
Faka basmamışım
Bütün tuzakları bozmuşum Yasemen

O gece… 
Kavlime sadık kalmışım
Bir kuş tüyü gibi usulca yatağına konmuşum
Bir dereden su içer gibi içmişim güzelliğini kana kana
Bağbozumu gülüşünü heybeme doldurmuşum
Kaç geceyi sabah ettim seninle
O gece…
Ay ışığı uyurken 
Koynundan kaçmışım Yasemen

Ateş yakmamışım
Ses etmemişim
Gözlerim kan deryası 
Belki haftalarca uyumamışım!
Bir gölge gibi karanlığın ciğerine saklanmışım!
Su içmişim ürkek güvercin gibi 
Yemek yemişim ağaç kovuklarında
Hırçın koyaklarda 
Kancık pusular atlatmışım Yasemen

Gel gör ki… 
Üç kuruşa satılmışım!
İspiyon yemişim!
Zebaniler çullanmış üstüme
Karakollara düşmüşüm Yasemen

Boncuk boncuk terlemişim çapraz sorguda
Falakaya yatmışım!
Cop yemişim!
Beton duvarlara kan kusmuşum 
Susmuşum!
Senin adını dememişim Yasemen

Bir bilsen, kaç çiğdem zamanı eskitmişim dört duvar arasında
Zemherilerde, hırçın voltalar bitirmişim
Sabırlı tespihler koparmışım
Her bahar gelende, tırnağımla çentik atmışım taş duvarlara
Oyy ben ölem…!
Ne zaman duymuşum, sen gelin olmuşun!
Gün saymaktan vazgeçmişim!
Son bir çentik atıp duvara
Son kez bakmışım gökyüzüne
Andolsun… 
Bir gökyüzünü 
Birde seni çok sevmişim Yasemen

Alıcı kuşlar gibi bırakırken kendimi boşluğa 
Dağları devirmişim Yasemen