Geçiyor Ömür

Bak şu dünyanın işine,

Düşmüşüz uğraş peşine,

Girdik kırk yedi yaşına;

Geçiyor ömür, geçiyor.

Gençlik çabuk göçtü gitti,

Gonca güller açtı gitti,

İlkbaharım uçtu gitti;

Geçiyor ömür, geçiyor.

Gereği yok kalp kırmanın,

İstifleyip kat kurmanın,

Mevsimi doldu harmanın;

Geçiyor ömür, geçiyor.

Aşksız insan et ve deri,

Doldurmamışsan sol yeri,

Heba yıllar dönmez geri;

Geçiyor ömür, geçiyor.

Kim bilir ne vakit, nerde?

İnerken son beyaz perde,

Bırakmasın Rabbim darda;

Geçiyor ömür, geçiyor.

Garip de ölecek, han da,

Canan da solacak, can da,

Şimdilik şu Kırıkhan’da;

Geçiyor ömür, geçiyor…

09.02.2017

Muhittin Alaca