Kûheylan Duruşlu Oğul

  KÛHEYLAN DURUŞLU OĞUL

O senin üstündeki nedir oğul ?

Bir yıldız, bir de ay var.

Şimdi pek seçemiyorum buğudan,

Göndere çeksinler ki, sen de gör,

Üstünde resmin var…!

O senin kiraz duruşun mu oğul?

Ellerinde “can” kırmızısı var.

Şimdi pek tutamıyorum  fersizlikten,

Sela’yı okusunlar ki,sen de duy,

İçinde  halâ sesin var !

O senin kûheylan duruşun mu oğul ?

Gözlerinde parlayan kor bir ateş var,

Şimdi dokunamıyorum yanarım diye,

Dünya yansın ki,sen de gör,

Üzerinde halâ ateşin var !

Eyyy kûyehlan duruşlum !

Kiraz kanlım, Delikanlım…

Nedir senin o üzerindeki ?

Aymıdır, yıldızmıdır, kanmıdır  ?

Yoksa gözümden esirgediğim Vatanmıdır ?

Koynumda sakladığım,

Bu al bayraksa eğer…

Üstünde; Resmin var,Cismin var,

Ateşin var, Sesin var,

Ama doymaz bir türlü küffar…

Bombalarını kinle parlatanlar.

Şehitsin ya… Öldüremezler seni !

Kanını akıtırlar, Rengin kalır…

Canını alırlar, Şarkın kalır…

Sen, şahadet şerbetini içerken;

Geride, Bir Ülkem...! Bir de ben kalır…!

Ülkemin koynunda, sen !

Benim koynumda ise;

Koca bir dağ parçalanır !

Oğulllll...

                  Müşteba Güneş