Lotus Çiçeği

LOTUS ÇİÇEĞİ

Tatlı, yumuşak, yarım ay’lı

bir güldün…

Gökyüzü ile aranda,

küçücük bir nüans gördüm.

Usumda ne yer kaldı, ne gök.

Sırf o gülüşün yüzünden;

Bir yılda dört mevsim,

döndü çevreni.

Dört de sevap meleği…

Benimse; soluma evren yerleşti.

Kalbim dünyanın yerine geçti.

Koynumda uyur oldu,

gecenin karanlığı.

Güneş batıdan doğdu.

Hayat bu…

Bilgeliğini yazıyor alnımıza.

Herşey lirik ve mehtaplı.

Sanki herşey zar gibi ip ince.

Ve sanki annen seni

Lotus çiçeği sanıp doğurdu

Kendi doğumundan önce.

                 Müşteba Güneş