Gül Dermeyince

Severim o yâri ben gönlümce

Şaşarım ben onu görünce

Dünya bıktıramaz beni

O yar gönlümde gül dermeyince

        Ben onsuz gülmez idim        

Bülbül olup ötmez idim

Âşık olup sevmez idim

O yar gönlümde gül dermeyince

Ağlayıp gönlüm gülmeyince

Bu dünya bana onsuz yetmeyince

Ölürüm o yar beni sevmeyince

O yar gönlümde gül dermeyince

Yaşarım ben onun hüznü ile

Bir gülse aşkı gelse bir dile

Severim ağlatsa güldürtmese bile

O yar gönlümde gül dermeyince

Ağlatan olsun bu eserin

Gülmezse onunla bu kaderim

Ben onsuz acep nereye giderim

O yar gönlümde gül dermeyince

Her can ermezse de aşk dolu sırra

Aç sineni aşk değsin istemez para 

Aşksız biz düşeriz amansız dara

O yar gönlümde gül dermeyince

Kul Mehmet’im onsuz yaşayamam  

Bu gönlüm ağlar ben coşturamam

Küheylanım şahlanmaz koşturamam

O yar gönlümde gül dermeyince

Mehmet Aluç /Kul Mehmet