Yalnızlık Kaderimiz Olmasın

Yalnızlık?

Ürkütücü...

Yalnızlık bir kader midir?

Bazı kişiler yalnızlığa itilmişlerdir, bazıları da yalnız olmayı kendileri tercih etmişlerdir, hangi sebepten olursa olsun dilemeyiz ama yalnızlık ileri evrede çekilmez hale gelecektir.

İkili veya çoklu faydalı sohbetler ruhu arındırır, moral ile yaşama dönüşü sağlar. Şu sıkıntılı dönemlerde dertsiz insan adeta yok (gibi), dertleşmek ihtiyaç haline geldi...

Tahayyül edelim bir an,

Yalnız kişi çalışıyordur veya emekli olup ev yaşantısındadır...İş hayatının sıkıntıları veya medyada sık rastlanılan ve mantığın dışına taşan günlük olayları irdelemek veya yorumlamak istese kendi kendine? 

Olmaz, duvarlarla konuşamaz, kendi kendine konuşana deli derler...

İç sesiyle diyalog geliştirir bu da psikolojik baskı oluşturur. Psikolojik baskılar bedensel ve ruhsal rahatsızlıklara sebep olur. Beklenen, kalp, şeker, tansiyon ve depresyon rahatsızlıklarıdır.

Gençlerde duygusal yaklaşımlar, eğlenme arzusu ile  pek çok noktada beliren ortak fikirlerle oluşan guruplarda yalnızlık yoktur. Dans, spor, hobi etkinlikleri buna misal...

İleri yaşlarda yalnızlığa duçar olanların, önceki yaşamında yakın çevresi ile ilişkilerinin irdelenmesi gerekir. Bu kişilerin birinci derece önem verdikleri kendileridir yani bencil oluşlarıdır. Kendileri kazanıp kendileri tüketmişlerdir. Eğlence hayatı ile amaçsız ve yarınları düşünmeden en kıymetli ve enerji dolu yıllarını heba etmişlerdir.

Yaşlanırken yakınları aklına gelecektir, destek için devlete başvuracaklardır vs...

Ömrün son baharı biraz kolay olsa da kış mevsimi bazı istisnalar hariç kesinlikle desteğe ihtiyaç duyularak yaşanacaktır. Bu mevsim yalnız yaşayanlar için imkansız bir yaşamdır.

Ömrün imkansız kış mevsimini imkanlı kışa çevirmek için;

Gençlik günlerinde ve orta yaşlarda kişinin, yakın çevresine sevgi ekip emek vererek, imkanlar dahilinde maddi ve manevi verici olması ve hoşgörü çıtasını yükseltmesi gerekmektedir.

Bencilliğin gideceği yol ve son durak yalnızlıktır.

Çoklu yaşam mutluluktur,

Selam ve sevgilerle,

Yurdagül Alkan