Bilseydim

     BİLSEYDİM

Karınca ezmezdim, bilseydim evvel

Kusurun ezelden görüldüğünü

Bencillik taslamaz, gönül yıkmazdım

Varlığın sevgiyle örüldüğünü

Gaflet uykusundan akıl uyanmaz

Yirmilik sineler kana boyanmaz

Çocuğa söyleme “yuh” der,  inanmaz

İnsanın kurşunla vurulduğunu

Seven gönüllerde sevgi bitmezdi

Masumlar fani de yalan yutmazdı

İblis anlasaydı isyan etmezdi

Âlemin aşk için kurulduğunu

İnsanoğlu topu taca atmazdı

Elin emeğini kendi yutmazdı

İftira atmazdı, küfür etmezdi

Bilseydi Rahman’ın darıldığını

Canı, cananının elinden tutsa

Yokluğu yaşasa, varlığı satsa

Her insan bir gece mezarda yatsa

Görseydi defterin dürüldüğünü

Çile havuzundan açıldı vanam

Hangini ayırıp hangine yanam

Son halimi görsen ağlarsın Ana’m

Çiftçi’nin uykuda yorulduğunu

   Ahmet Çiftci       08-03-2016