Ağlamalısın

Düşünüp düşünüp ağlamalısın
Nasıl yangın düşer geceye
Sılada gurbet nasıl oluyor?
Fikirlerin düşüyor dipsiz kuyulara
Tutsak ediliyor sahipsiz benliğin
Çaresizlik çorabı örülüyor başına
Bir çocuk neden ağlıyorsa ansızın
Düşünüp düşünüp ağlamalısın…

Esir düşüyorsan vazgeçişlere
Hırsların uğruna yeniksen nefse
Öz yurdunda kaptırmışsan mührü
Mazluma eza edenlere varmazsa dilin...

Bırak karabasanlar bölsün gecelerini
Kan çanağına dönsün görmeyen gözün
Uyan, diril, ayaklan; görüp halini
Düşünüp düşünüp ağlamalısın…

Mevlüt Kara
01 Ocak 2010
Gaziantep