Bir türküdür çalınır bu hayat durmaksızın Yıllar birer nakarat olur ardı sıra çalınan Ve gidişler, gidişin; her türküde yeniden Bir soğuk yel eser; üşür ölüm, ölüm bile…
Yine kördüğüm vakitleri; dondu sanki bedenim Bir hasret gelip vurdu dingin şakaklarımdan Ve kan damlıyor üzerime gözlerimden ansızın Bir türkü tutturmuşum, bir türkü; sükût içinde Dua olup vuruyorsun yağmur misali pencereme…
Dinle, bak; toprak vuslata vardı ettiği sabır ile Yağmur öptü sevgiliyi kelebeksi dokunuşla Hasret, kavuşmayı harlandırır diyor kitaplar Ölüyorum, her gün biraz daha ölerek geliyorum…
Sanki her yerde gizli ölüm, her ölümde sen Alıp da götürmedi mi seni o beyaz kefen Nefes olmaktasın içime rüzgarla esen Sanki bir anım geçse sensiz, beni boğacak evren…
Bu gün aylardan Şubat; Şubat’tan nasipsiz iki Gidişler, gidişin; sanki sen hiç gitmedin ki Hala kabrinde can katarsın güllere gülen yüzünle Gülen yüzünde yağmurdan kalma bir hüzün Güller; her mevsimi hazana çalan güller Her mevsimi sen, her mevsim hüzün kokan güller…
( Hüzün Kokan Güller başlıklı yazı MEVLÜT KARA tarafından 2.02.2010 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. ) Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
