Bir Hayli Zaman Oldu

          BİR HAYLİ ZAMAN OLDU

Issız göl kenarında, şöyle sofrayı serip

Efkârı sarmayalı bir hayli zaman oldu

Doğanın  ikramına biraz tebessüm verip

Havaya girmeyeli bir hayli zaman oldu

Geçinme telaşında gezerken yana yana

Üç nefesin ikisi esir düştü devrana

Gönlün sevda gemisi demir attı limana

Okyanus görmeyeli bir hayli zaman oldu

Tınar olup savrulduk gündüzü gecesine

Fazla hırsa dalmaktan felç indi nicesine

Umrumuz da olmayan ölüm bilmecesine

Kafayı yormayalı bir hayli zaman oldu

Güneş ufka dayandı sancılı oldu batış

Yüzümün çizgisine yazıldı artık bitiş

Ciğerde bildik nefes, kalpteki aynı atış

Değişik vurmayalı bir hayli zaman oldu

Aptal başım içinde güvenirken us’una

Dört taraftan bağlayıp çökertti avlusuna

Derdi şekerden tatlı yüreğin namlusuna

Bir sızı sürmeyeli bir hayli zaman oldu

Aynanın sırlı yanı silah yapınca küsü

Canıma daral geldi bıraktım süsü püsü

Bizimkisi yaralı bir turnanın öyküsü

Arayıp sormayalı bir hayli zaman oldu

                  Ahmet Çiftci