Jelibon Vadisi

Sen bakma çehremin kararmasına,

Bazen ergence taşkınlıklar,

Bazen nazar...

Alnımın tam orta yerine bak asıl; 

Orda kocaman:

“Sen” yazar.

Yanlış tedris etmişiz besbelli,

Yanlış kişilerden, yerlerden; “Er”liği.

Belki tam olgunlaşmamıştı zihnimiz,

Kafamıza yerken terliği.

Yarım kalmışız…

Kapılmışım ki bir gurura.

Küçük dağları,

Derin ırmakları,

Yarattım sanırsın…

Oysa küçük bir köpek havlasa ansızın,

Kucağına atlamamdan,

Beni tanırsın…

Hele bir caka, bir fiyaka

Oysa silikon vadisinden değil bu kafa.

Jelibon vadisinden olsa olsa

Cepte yarım kilo kırık leblebi

Felsefe yarıştırır,

Pisagor’la.

Sen bakma burnumdan soluduğuma,

Kurt adam gibi ulu orta uluduğuma bakma…

Ulusam seni çağırırım,

Solusam seni…

Yeter ki eksik etme burnumun hemen altından

Islak buseni…