Vurgun Yedi Yüreğim

Gönlüm düştü esmere, esmer halden anlamaz.

Gül serdim yollarına, esmer gülden anlamaz.

Dil döktüm günler boyu, esmer dilden anlamaz.

Küskün kalıp gönlüme özlem ateşi yakma.

Kibirli bakışların sana yakışmaz güzel.

Merhametsiz o kalbin sade sana mı özel?

Sarılalım aşk ile düşmeden yere gazel.

Vurgun yedi yüreğim, bari sen kurşun sıkma.

Bir merhaba nedir ki? İsterim sana varmak,

Aşarak engelleri seni coşkuyla sarmak,

Tanrı’nın bahşettiği aşkın sırrına ermek,

Yangın düştü özüme, beni sensiz bırakma.

Yok mudur şu dillerim? Bilmez ki güzel sözü.

Söz bilmeyen bu cahil aslında masum kuzu,

Bu meyanda şaşırıp eline verdi kozu.

Kırgın olan hangimiz? Kendini naza çekme. 

Hatalar kul içindir, kusurumu sen affet.

Diliyorum Allah’tan bana olasın kısmet.

O biçimli lebini, hazla lebime vakfet.

Dargın durup kalbimde gönül sarayın yıkma.

Bağlandı elim kolum çözüm sende ey aşkım!

Biçare kalan canı sana kurban say aşkım.

Sağır dilsiz değilsin, feryadımı duy aşkım.

Sürgün edip deryaya, kendin karaya çıkma.

Derdini söyler Macit, bil ki sende çaresi.

Kanayan yüreğimin şifa bulsun yarası.

Usandırdı beklemek, soldu gözüm karası.

Durgun akan su gibi sessizce durup bakma.

Mehmet Macit

25.06.2017

Dikili/İzmir