Mavi

Güneş;

doğunca
ışık sacınca tane tane
saçlarında kır çiçekleri açmış

Rüzgar;

ovadan esen poyraz
gözü nemli nilüfer kokusu ovadan
deniz mavisi o küçücük gölden

taşarak akıyor kızıl toprağa
filizlenen karanfiller huzursuz

''''

sesimin isyankar uğultusu
sesimin alaca karanlığı

sesimin namağlup isyanı

ve dağlara doğru
akıyor rüzgarın fısıltısı
dağ ve akasyalar

mor dağlar ağlıyor

düşen yağmurlar
denizin uğultusu

sesimin yankısı

kan kızılı

kumsal altın saçları güneşin
bütün savaşlar arasında

sessizlik acemi süvari
namluların son sevişmesi
sığmıyor tüm barışlara

umutlarımız küçükken öldü
anlından öptüğüm hürriyet

rüzgârına kapıldığım aşk

gözlerin eskilerde kalan bir anı

sabahın dördünde tutulduğum

karanlığı tutuşturan şafak doğarken

eski mağlubiyetlerimin devrimi

gölgeler ile dövüşen yumruklarım

ağlardık tan doğduğu zaman mavimsi

hece hece destan yazardım

ibadete dururdum gök gürlerken

sen alafranga şarkılar söylerken

sigara yakardım nefesimiz buharlaşırken

dünya dönerken umursamazdık mehtabı

alev alev yanarken eflatun hayallerimiz

gizlice şiir yazardım yıldızlar düşerken

gölgeler geceye pusu kurduğu zaman
ay senfoni biçiminde yaklaştığı zaman

kardelenler ıssızca solduğu zaman
yanarım gözlerin beni zapt ettiği zaman

günüme güneş doğarken, Elif gibi mavi..

Suskun//