İbrahim

Kanadı kırık bir kuşum ondandır hışmım avcılara
Pencereler niçin siyaha boyalı
Niçin gök yüzünün dudağı bükük bu gün
Bak yokluyor vakit bende sensizliği
 
Gel zaman git zaman demenin laf çok olur
Haykırmak istesem bir dağ başında yada bir yürekte
En hasından vurur beni gözlerinde ki ben
Hey sabah  gülü kapımda durur musun
 
Toprağın dudakları bir gülün yanaklarına düşer
Gamzeli yarin adımları seyrek düşer yollara
Elleriyle yoklar sevda zamanı
Bir tık sesiyle  resmi düşer zamanın dakikalara
 
İbrahim,İbrahim gördün mü bende ki ateşi
Ben sana düşen ateşte bir zerreyim
Ovalayıp durur sevda uyandığı vakit gözlerini
Gözlerim gözleri gözlerimiz  yürek sevdasına düşer
 
Yürek anasını bilir misiniz ey dostlar
Yürekler tınısını yürekler acısını  yürekler deryasını
Kapatsam bir an gözlerimi  sensizlik resmine
Biti verir  kapımda  gözlerinin renkleri
 
Ta uzaklardan  selam der bana bir gül çiçek
Kımılda hadi kelimelerim bu gün kıyam günü
Secdelerde  bir,bir dualar dökülür yar dilinden
Yokluk deryanda  kaybettirme sana düşen dualarımı
 
Yara derindir  dil en yerinde en derindedir
Parlasın dursun pusatlarımız kınında
Gözlerimizdeki gülümsemelere gülüşün düşsün
Kapatsam gözlerimi sensizlik resmine...

müslüm tekaltun