Dosta Zeytin Dalı

Sabırla, azimle her şey hallolur

Merak bir insanı yer yavaş, yavaş!

Kimi şaklabandır kimi lâl-olur

Kimi sen ben gibi der yavaş, yavaş!

Eski dostlar uzun ayrı kalamaz

Her anı azaptır huzur bulamaz

Öfkeye kapılan mutlu olamaz!

Bunun esrarına er yavaş, yavaş!

O kadar bigâne kalmak gerekmez!

Gönül kapım açık çalmak gerekmez

Önceden randevu almak gerekmez

Eşiği bile yok gir yavaş, yavaş!

Hassas dengededir dostlukta kıvam

Yakışmaz bozarsa havas’ı avam!

Kaldığımız yerden edelim devam

Postunu yanıma ser yavaş, yavaş!

Barışta hayır var küslükte azap

Yeter çok uzadı bitsin bu gazap

Başka dertler ile olmadan musap

Uzat şu elini ver yavaş, yavaş!

Mikdadi der son söz, selam ederim

Sorun budur, yoktur gayri kederim

Hala hıncın varsa, başka ne derim?

O halde yayını ger yavaş, yavaş!

Şair Mikdat Bal