Uşağum 105.

Her başına gelenden mutlaka bir ibret al!

Şerde de hayrı düşün demeden “vay” uşağum!

Telaşa  kapılmadan her dem soğukkanlı kal

Her şeyi çözemezsin zamana “yay” uşağum!

Ağır hayat şartları mutsuzluk verir ama

Yine de sabredersin derde, kedere, gama.

Uykuların bölünür deve çıkınca dama

Tekrar uyumak için  koyunu “say” uşağum!

Ruhun çıkıp dolaşır cennet olur viranlık

Bazen de tersi olur çöküverir karanlık

Malihulya uzarken gözün dalar bir anlık

Kabusa dönüşmeden çabucak “ay” uşağum!

Ağır darbeden sonra sersem olabilirsin

Teslim olup her şeyi belki salabilirsen

O günün şartlarında mecbur kalabilirsin

Kendine gelir gelmez doğruya “kay” uşağum!

Ah Mikdadi hayatın budur gelir-gideri

Tatmışsan şu dünyada nice gamı kederi

Karamsarlığı bırak, bilemezsin kaderi

İlla ki takdir etmiş sana bir “pay” uşağum!

Şair Mikdat Bal