Payıma Düşenler

Sureti vechinizden bir katre huzur düştü

Canlandı can kırığı, gönlüme sürur düştü

Ben kalmadı silindi benliğimin içinde

Ayağının altına bendeki gurur düştü

Aydınlattı dünyamı gözlerinin şulesi

Sönük kalan güneşe sayende bir nur düştü

Bir dem yaşattın bana rüya gerçek arası

Ruhumdaki çöllere sağanak yağmur düştü

Elvan elvan gül açtı harap gönül bağımda

Şarkıma makamlardan rast düştü, mahur düştü

Sürmedi devran, varmış her kemalin zevali

Gidişinle gönlüme hasret denen ur düştü

Bir fecri kazip imiş vuslat sandığım bu dem

Ayaklarım mukadder hicrana mecbur düştü

Kelimeler yetmedi arz etmeye halimi

Sükut galebe çaldı, gölgeler mehcur düştü 

Kayboldu suretinle gönlüme gelen bahar

İçimdeki çöllere Mecnunlar mağdur düştü

Şimdi güler halime üstüme sinen hüzün

Misk-ü amber yerine ruhuma kâfur düştü

Yine başladı şarkı hüzzamdan, hicazdan

Elime ud yerine kırık bir tambur düştü 

Kimi aşk dedi, kimi cünun, bendeki hâle

Ne yazar akıl gitti, serimden şuur düştü