Şimdi Ben

Gözlerime çökünce gönlümün tüm efkârı,

Bulut bulut hicranı döküyorum şimdi ben.

Zaman durdu beynimde, sardım hatıraları...

Çaresiz hasretini çekiyorum şimdi ben.

Hep o şarkı çalıyor, “Nerdesin, şimdi nerde?”

Dalarken ufuklara, sen gözlerimde perde...

Üveysi bir yazı var alnımdaki kaderde,

Buram buram hep özlem kokuyorum şimdi ben.

Bir köşe kapmacadır seninle benim halim,

Felekten yediğimiz çalım üstüne çalım,

Bilmiyorum biter mi ben ölmeden bu zulüm?

Umudumu kederle yakıyorum şimdi ben.

Koyamadım adını içimdeki ateşin,

O ateş ki cehennem misâli gaddar, haşin...

Ne vaktin kıymeti var, ne ayın, ne güneşin...

Sensiz geçen anlara bakıyorum şimdi ben.

İşte budur son halim, nasıl okursan oku!

İflah etmiyor beni, kalpteki hicran oku.

Gelmiyor gözlerime beklediğim son uyku,

Kalp tezgâhında sabır dokuyorum şimdi ben.

Kazıdım belleğime sadra şifa sesini,

Rüzgârlara yükledim kokunu, nefesini,

Kabristana çevirdim şu gönül kafesini,

Ruhum için adını okuyorum şimdi ben.

Halit Yıldırım