Mahpus Kardeşlerim

Ömürleri yarım kalmıştır onların
Gömülür feryatları duvarlarda
Çaresizlikleri tortulanır gözlerinde
Esaretle sapkınlaşır rüyaları
Sevişmezlikle paslanmıştır vücutları
Boşluğu avuçlayan yasaklarda...
.

Her sabah uyandıklarında yine aynı hasrete ulaşarak
Göz kırpışlarına ömürlerinin kalanını saklayarak
Pişmanlıklarına sarılıp
Ana rahminden geriye doğru kaçarak
Sahteleşmiştir özgürlükleri,
Yalnızlıklar devrilmiştir yüreklerine
Karanlıklar deliye çevirmiştir
Beyhude o azgın gecelerde...
.

Sarılmaları yoktur sevgiliye
Sürünerek mahpuslanmıştır kardeşlerim
Yayda gerilmiş ok gibi bedenlerde
Hepsinin yürekleri tövbeli
Bir anda gök kuşağı misali kaybolurlar
Boyunlarına prangalı gerçeklerde...
.

Gene de şurası çok iyi bilinmelidir ki, çok
Çizgili pijamalarını giyip
Gizlice göz yaşlarını yutarak
Ranzalarında ki yataklarında
Günahlarının üstünde uyurken onlar,
.

HER GECE SÜZÜLEREK GÖKYÜZÜNE ÇIKARLAR ...

.

Vedat DÜNDAR