Sokak Çoukları

* SOKAK ÇOCUKLARI *
 
Minik minik elleri
pembe sarı dünyası var onların
Onlar birer çocuk, gözleri boncuk boncuk
Sorun onlara sokak kaldırımlarını
Sirkeci, Haydarpaşa Tren Garını.

Onlar nerelerde yok ki,
Kömürlü tren vagonlarında
Köprü altında, vapur koridorlarında
Cami önlerinde, iskele meydanlarında.

Bedenleri küçük ama, dağ gibi yük var sırtlarında
Yağmurlar gözyaşı, kar taneleri, yatak yorgan olmuş onlara
Karanlık sokaklar mekan, otobüs durakları,  çöp vidonları
Ekmek kapısı olmuş, bu sokak çocuklarına.

Minik elleri nasırlaşmış, yüzlerinde umutsuzluk ifadeleri
Çıkarcı çevreler peşinde, acmasızca sömürülen körpecik bedenleri
Bir ekmek parası için soğuklara, sıcaklara göğüs  geren çocuklar.

Onlar işte, onlar birer sokak çocukları
Yüzlerinde okunur tüm acıları
Bülbülün güle yandığı gibi  çırpınıyor yürekleri
Betonlaşan kent sokaklarında, inleyen çıplak ayakları.

Onlar birer kahraman, birer sanatçı, sinema afişlarında
Henüz umutları tükenmemiş gelecek baharlarında
Karınları tok, sıcacık bir yuvanın özlemi var düşlerinde.

Bunlar sokak çocukları,
Deniz mavisi gözleri
Yosun tutmuş  elleri, ayakları 
Şu amansız kent sokaklarında.
Siz rüzgârların sesini, fırtınalı geceleri onlara sorun
Siz gökteki yıldızları, mehtabın doğuşunu onlara sorun
Siz karanlık geceleri, sessizliğe bürünen sokakları  onlara sorun
Ve açlığın  sefalettin merhametsizliğin acısını, onlara  sorun.

Onlar işte, onlar sokak çocukları
Deniz mavisi gözleri
Yok edilmiş, sömürülmüş tüm ümitleri
Yüzlerinden okunur sert rüzgârların bıraktığı izleri
İşte, onlardır sokak çocukları.

Sevgili dostlar,
.Şair, duygu düşünce içeren bir birey olarak düşünülür.
Ama ne yazik ki, bu duyarlılığı göremiyoruz siz değerli dostlardan. Şair dediğimiz birey,
topluma örnek olmalıdır, ekmeğini suyunu bu kimsesiz yavrularla paylaşmasını bilmeli.
Sosyal içerikli bir şiirimi sizlere sundum ki bu kanayan yarayı düşünesiniz diye.  

Nuri   Dağdelen
Özdere-İzmir

Not:  Trt Fm'de  seslendiren Nuri Dağdelen