Ah Minel Aşk

Toprağı deştim, patates topladım

Sonsuz aşk pişti yedikçe hopladım!

Dondurma gibi yayla balı yedim

Üzüm şırası olsun ya, copladım!

Aşkla aş yemek, toprak altında kök

Doyumsuz gelir tadıp, yedikçe sök!

Üstünden de al, biberi de dök, dök

Yakar böğrümü, ağlaması ne hoş!

Toprağı örttüm, aşkın her anını

Yaktıkça bozkır, kül etti cananı

Aşksız, tüketti sancısı, acısı

Güneş doğmadı, görmedim yarını!

…/Kabrimmiş gibi göründü, taş gibi

Aşk olmayınca yaşanmıyor diri!

Kırsak yaş fındık, verir peynir tadı

Denizde binek, bulsak yüzse yatı

Aşksız beyhude, tat vermez bayatı

Boğazımda dağ olur, kuru fındık…

Yer gök birleşir, sevgisiz kıyamet

Ulan! Zahmet et, düşün bu alamet…

Aşksız un olur ten, çeker sefalet

Yıldızı dağlar, toz olur düşer yere!

Düştükçe dehşet fırtına savurur

Dudaklar suya hasrettir, kavurur

Arabesk çalar, kor gönlüm avunur

Cilet kesmedik yer bırakmaz tende!

Aşksız cesetler dirilir topraktan

Düşerler yere kırılmış çanaktan

Aslına döner, görünmez balçıktan

Bata çıka kor, “Kavuşamadım!” der!

…/Bitti yaşama umudu sardı nar

Sonsuz kez çığlık atsa da, gitti yar!

Düştü ışığa, gölgede kan izi

Vurmaya fırsat yok artık dizleri…

Gördü ya, keşke görmeseydi gizi

Uçurum önü, attı vuslat diye!

Paraşüt yok ki, hızlandıkça alaz

Koptu kalbimden umut, vermiyor haz

Toprak görünmez oluyor, aşksız saz

Çalan falanda, o an yok oluyor!

Aşksız cendere bu, tövbe denmezse

Ölümden fena, acısı dinmezse

Ne anlamı var ki, yârim dönmezse

Dedikçe sevmiş yar, Rabbi bilmeden!

…/Allah’a âşık gönül, olur mecnun

Leylası ölür, çölde yaşar memnun!

Yarim, Allah’a giden yolda sebep

Olsa ne olur olmasa, aşk acep?

Aşk arıyorsan Allah’adır edep

Huzurda Onda, aşkta… Yanmak gerek!

Dünyada yanan cehennem görür mü?

Aşk deyip deyip başına dert örer mi?

Kahredip neden diye çürür mü?

Aşka kavuşur Allah’ı arayan… 

…/Kokar sümbüller, goncası minel aşk

Maşuk vermeye hazır cennetsi köşk!

Saffet KURAMAZ