Musibet Var Sensizlikte

Omzuna bir öpücük kondururdum,
Sonra bir daha, sonra bir daha...
Yetmezdi günler seni öpmeye, 
Yıllar yıllığından utanırdı sanki saatti; göğsündeki yeni yıl...
Öpücüğüm ıslatırdı yanağındaki boşluğu.
İşte o boşluktan yeni dünyalar fışkırırdı.
Bu kez ölümsüz olurdu, dünya 
Kahırsız kalırdı anneler, annem


Bir seni öpmek..  bak nelere kadir
Bir seni tutmanın tarifi yok.
Bir gökyüzünden düşerdi dualar...
Kanunnameler üzerinde sen
Bir kararnameydin.


Ben göğsündeyken,
Bütün antlaşmalar hükümsüzdü, 
Ellerim ellerin olmaksızın devam edemez yazmaya
Dudaklarımda kıtlık kurulur dudakların olmayınca

Sen gögümün yağmurusun,
Sen topraklarımın annesisin,
Sen ailemin sondan önceki ferdisin,
Ya da sen benim gönlümde devrimcisin......

Yık bütün düzeni, tarumar et 
Ki yerine kendininkini koyabilesin
Ben niye konuşuyorum ki,
İşte musibet sensizlikten doğmuş
Daha ne gerek var sözlere.............