Sonbahar Akşamı

Bir gece vakti andım seni
ıssız gecenin ayaz ışığında
kışa yaslamıştı başını ağaçlar
sonbahar akşamında

Soğuktu gözlerim sonbahardı
yağmurla birlikte bulutlar ıslandı
sen en güzel son bahardın
kurak gönlümde gidişinle beraber
tek tek yapraklar döküldü
en güzel mevsimde

Bu şiir kime dersen son
bahara ve sadece sana
sende son bahardın
sonuçta daima bende
bilmesen de

içimde bir umut ukte kaldı
yaşanmayanlar artık ölmek üzere
uzaktan sevmek zordu
Son bahara kaldığında

Bensizlik neydi sordun mu
hiç kendine
yad ettim ben
senin yerine gittiğin
o günü kutladım
son baharın
her yaprak dökümünde
sen hiç üzülme

Kaç sonbahar geçti
bitti bilmem de
kışa alışamadı hala
kurak gönlüm
gidişinin mevsiminde