Edebiyat ve Kültür Platformu
Gem
ön sözü olmayan bir şiirin son sözü gibi kalbim..
çıplak elleriyle güneşe dokunan yıldızlarım vardı benim
parmak uçlarına gem vurulmadan önce
çocuktum ben oysa
asiliğime bağdaş kurdurup oturturken karşında
kurak diyarlardan çalmıştım baharın yedi iklimini
yoksun ya
yalnızlığın koynunda sendeleyen ayaklarım
ay yanığı kokuna sürüklüyor beni
üstelik
yağmur mevsimine kan kırmızılar yaraşırken
avuç içlerimde siyaha çalan bir elem
....
kısık gözlerimin ıslaklığında
sebepsiz değildir bakışlarımın akl-ı selim olmayışı
mısralarca şiirlere özürlenirken hem de
şimdi
aldanma hatrı sayılır kelâmsızlığıma
sancılı asırların yorgunluğunadır gülümsemezliği
....
emelgüneysu
Gem başlıklı yazı güney-su tarafından
17.11.2017 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 4
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.