İmgesiz Düşler Sirki

yazgıyı bilmeyen ellerinden düştüm kırlangıçların
ruhum; bıçak sırtıyla gezdi dünüm göçlerinde
kanatlarım avare
açıldı kadim şehrin tüm pencereleri göğe

kimdi biçare ?

ki değiş/imdi değişmeyen
hep iyiye gitmeliydi bilinmeyen
şiirdi romandı hayattı aşktı 
izi silinmeyen

çağırdı
arnavut kaldırımlı daracık yollarıyla bir mahalle
çığırtkan renkleriyle süslü çadırları iki sokak ötede
çok sevindim gördüğümde,ç/alınmış hayalime
çocuk isimleriyle dolu tabelası pespembe
ıskalanmış ömürler değdi inşirah gönlüme

imgesiz düşler sirkinde...