Öğrendik ki

ÖĞRENDİK Kİ…

     Öğrendik ki, dünya hayatı kısaymış can dostlar. Düşenin dostu olmuyor çoğu kez ama iyi insanlar da ölmüş değil. Bir kötülüğü yok edecek iyilik örneği de daima sırada beklemekte. Öğrendik ki aşk olmadan bu fâni dünya bomboş. Allah aşkı, doğa aşkı, aile aşkı, okuma aşkı, ilim aşkı, hayvan sevgisi ve yaşama aşkı…. Aşk deyince çoğalıverir kardeşlikle, iyilikle, barış ve huzurla donanan satırlar.

     Öğrendik ki; insan tecrübelerden ders alıyor, yaşayarak bilinçleniyor, işini aşkla yapınca yol alıyor. Güzellikten yana dualar kurunca, her bir ayet dile gelip can oluyor. Ve öğrendim ki, sen iyi olunca herkes iyi olup iyilikten konuşuyor.

      ‘MANOLYA KOKULU HİKÂYELER’ adlı kitaptan seçtiğim, ‘Öğrendim Ki’ konu başlıklı yazıyı paylaşayım ve deneme yazımı burada sonlandırayım:

ÖĞRENDİM Kİ…

“Öğrendim ki,

Kimseyi, sizi sevmeye zorlayamazsınız. Kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz. Gerisini karşı tarafa bırakırsınız.

Öğrendim ki,

Güveni geliştirmek yıllar alıyor. Yıkmak bir dakika…

Öğrendim ki,

Hayatında nelere sahip olduğun değil, kiminle olduğun önemli.

Öğrendim ki,

Sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mümkün. Ama sonrası için bir şeyler bilmek gerek.

Öğrendim ki,

Kendini en iyilerle kıyaslamak değil, kendi en iyinle kıyaslamak sonuç getirir.

Öğrendim ki,

İnsanların başına ne geldiği değil, o durumda ne yaptıkları önemli.

Öğrendim ki,

Olmak istediğim insan olabilmem çok vakit alıyor.

Öğrendim ki,

Karşılık vermek, düşünmekten çok daha basit.

Öğrendim ki,

Bütün sevdiklerinle iyi ayrılman gerek. Hangisi son görüşme olacak bilemiyorsun.

Öğrendim ki,

Sen tepkilerini kontrol edemezsen, tepkilerin hayatını kontrol eder.

Öğrendim ki,

Kahraman dediğimiz insanlar bir şey yapılması gerektiğinde, yapılması gerekeni şartlar ne olursa olsun yapanlardır.

Öğrendim ki,

Bazı insanlar sizi çok seviyor ama bunu nasıl göstereceğini bilemiyor.

Öğrendim ki,

Ne kadar ilgi ve ihtimam gösterseniz de, bazıları hiç karşılık vermiyor.

Öğrendim ki,

Para ucuz başarıdır.

Öğrendim ki,

Düştüğün anda seni tekmeleyeceğini düşündüğün insanlardan bazıları, kaldırmak için elini uzatır.

Öğrendim ki,

Her şartta kendisiyle dürüst kalanlar, daha uzun yol yürüyor…”