Zamansız Bir Rüzgar...

z/amansız bir rüzgar

z/amansız bir rüzgardı

saçlarını dağıtan

içimdeki kor ateşi küle çeviren

verdiğin son bir nefesti yüzüme hapsolan

son bir gülümsemendi göğüme saplı hançer

ve gözlerinden süzülen son bir damla yaştı

girdaplarında boğulduğum

çığlıklarımın yankısında zaman durdu

kanatlarının gölgesinde

sustu şehir,

sustu gökyüzü
ve beyaz ilk defa sana hiç yakışmadı

oysa,    

deniz yosonu gözlerindi içimdeki derinlik

melez tenindi, tenime nakşettiğim 

kilit üstüne kilit vurduğum dudaklarındı nefesim

cennetti, huzur bulduğum gülümsemen                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      

ki bu senin suçun değildi yar

benim vurgunluğum

şimdi

yollarına düştüğüm her coğrafya bana

ben yaşama dar gelirken

ve önüm arkam kızılca kıyametken

sensiz aldığım her nefesi ihanet sayarım ömrüme

bekle beni de yar

zaman başucumda ağlarken

bir elimde kurşun bir elimde hasretimle

yokluğunu cehennem saydığım bu yaşamdan

tıka basa sensizliğimi üzerime giyerek

cennetime

sana geliyorum...

ilhanaşıcıhaziranikibinondört