Ölmek Vaktidir

Ölmek vaktidir...

gece soğuk ve ıslak

şehir sarhoş,

ben sarhoş

sızmışım yine gecenin koynunda

tanımadığım bir ten, tenimde

yine benimle bensiz sevişiyor bu gece

bir gecenin yalnızlığı daha saçılıyor sabahın eteklerine

ve ben bu gece de senden kalma uyanıyorum sabaha

gözlerim ıslak

ellerim tutuklu yüzüme

özlemek ağlamaktan ölmek midir

ki akan her göz yaşımda bir ben daha boğuluyor,

bir ben daha ölüyor içimde

doğan her sabaha bir sigara daha yakarak

yalnızlığıma ve hiçliğime

yine,

yeniden,

usanmadan,

bıkmadan,

seni,  sadece seni anlatıyorum

çok yorgunum 

en çok ta sana yorulmayı istemiştim

sensizliğe değil

mavinin her tonunu savurduğum tüm mevsimler bana kaçak

hasretin tüm arsızlığı ile kamçılıyorken zamanı

dönmeyişlerinin şerefine kadeh kaldırıp

diz çöküp, ölmek vaktidir bu vakit

biliyorsun

ben gözlerinde doğdum
öleceksem de beni içinde sensizlik olmayan bir şiirin kalbine gömün...

ilhanaşıcıağustosikibinondört