Tökezlemeli Aşk

                  TÖKEZLEMELİ AŞK

              Güneşi akşamı birbirine karıştıran

               Sabahı avuçlarıyla karşılayan

              Gün yüzü görmeyen günaydındım ben

Elinden hayalleri alınan

 Kimsesiz küçük bir çocuğun bükülen omzuydum

Nasırlaşmış tümsekte aşk içinde buldum seni

              Kurumuş toprağın köklerinden sökündüm

Bir sana öykündün

Yaralı bir güvercinin kanat çırpınışında

Yere çarpan her debelenişinde

Tekrardan hayat bulan

İçi sarılı kum kafesinde buldum seni

Arkadan el sallayan elvedaydım

Yokuş aşağı kösteklenen

Tümsek tepeydim o sessiz

Tepenin sinen doruğunda buldum seni

Örümceğin sımsıkı ağının telleriyle

Örülü örüntüsünde tökezlemeli aşk

İçine sızmışken buldum seni

 Silim silim yağmurdum

 Gökyüzünü boşaltıp yönünü bulmaya çalışan

 Nerde yağacağını bilmeyen

 Öksüz bulutun kaplayan

 Sis dumanı içinde buldum seni

Su damlasını dalgasıydım

Damla damla desenler çizen

Damlalar içine çökmüş derinliğin

               Kabarmasında buldum seni

             Bir geminin güvertesiydim

              Dümenine takılıp yelkeni sökülen

             Metrelerce karaya vuran tökezledikçe ileri fırlatılan

             Tökezlemeli  bir aşk içinde buldum

                                Ebru çimen

      21 05 2015