Ver Hadi Bizi Ateşe Baksana Yüreğim Hala Ellerinde

Bir kelebek ölüyor ayazlı bir zemheride ellerimde
Ayrılıklarda üşüyor sevda türkülerinin ateşleri
Hırçın dalgalı bir denizin nakaratı
Yalancı bir yakamozun koynunda susmuş.
Fayı kırık yüreklerde kol gezer şimdi Azrailler
Ve tüm ağıtlar sandık lekeli artık

Mum aleviyle oynayan bir deli volkanın öyküsü işte
Yetmez ki yarını soluyamayan bebeklerin düşleri bu alevlere
Hakkıma düşmeyen bir gökyüzünde bir yıldıza tutunmaya çalıştım.
Lal bir dilin suskunluğunda ölü ceninler doğurmuşum aşk diye

Beceremedim gülüşlerine sakladığın yalancı cemrelerde çiçekler açtırmayı
Beceremedim kefensiz isimsiz kabirlerde tek başına soğumayı
Utanıyorum ilk defa seninle soldurduğum düş pembelerimin soluk renginde
Sevgimin her sokağını ömürlük yüreğimi kiralayan bir iblise verdim.

Ver hadi bizi ateşe
Küçük bir kıvılcımla bir yangın yeri telaşıyla sarılmadın mı ihanetine?
Bir kibrit yanığı sevişmelerde kaybetmedik mi umutlarımızı zaten?

Ver hadi bizi ateşe
Yoksa yüreğime dokunan her hevesi yakmak zamanı şimdi
Hadi dur yapma diyecek kadar yürekli olsana sende
Tutsana ellerimi korkak
Duysana bak bir yangın sesi ötelerde
Uzak bir kızılın gölgesinde ömrüm yanıyor.

Bir boş sayfa öldürdüm yine seni yazmasın diye kalemim
Avuçlarından içerken sevdam idamları
Cennetlerim şimdi bir siyah göç mevsiminde
Bak ayak izlerinde ölmüş meleklerim.

Boş serseri gecelerin sorgulamalarında tutsak nefeslerim
Ağır bir iç kanama yüreğim kanıyorum.
Uçuklamış bak sessizliğini solumaktan dudaklarım
Yüreksiz bir kar tanesiymiş aşkın
Çıkan ilk güneşte eridi işte

Bana hayatı sorma bundan sonra sakın artık ruhuma çoktan öğrettim.
Sonsuza kadar sevdaya üşengeç bir gölgeyle sevişmeyi

Ve sen sadece giderken götürdüğün nefesime söyle
Ne sensiz ne nefessiz yaşanmıyor.
Ne kadar uzağım sana sence?
Baksana hala yüreğim ellerinde yanıyor.