Sormayın Kardeşlerm

          * SORMAYIN KARDEŞLERİM *

          Limandan kalkan koca bir gemi
          Peşinden dalgalar, kudurdukça kuduruyor
          Tuttum:
          Dilimin kurumuş şarkısını ikimiz için
          İki sandal arasındayım, 
          Özlemin sahipsiz bir gölge oldu bana
          Dolandı boynuma sarı saçların
          Gönlüm hatıralardan şikayetçi ve argın
          Sen, gecelerimde boy atan menekşem
          Söyle, yeryüzündeki tek mutsuz ben miyim?

          Susarken rüzgâr, âşıkane şiirlerle
          Mavilendi, dokunuşundaki esinti;
          O' anda hatırladım seni, gözlerim yaşla doldu
          Bilmezdim, Veysel'in gözüyle dünyaya bakmayı
          Sana yanarken, Nazım olmak gerek, Yusuf olmak gerek
          Sen, avuçlarımda sakladığım lavanta çiçeğim
          Yanaş, bakma öyle  uzaktan uzağa
          Hadi, gün batıyor bu denizde
          Daha fazla üşüme, yolcu yolunda gerek
          Hep mahzun mahzun bakıyorsun
          Yorulup da kumlara  uzanma
          Sana gizli tutamam utancımı, yıkılır kalırım.

          Ülkemin romantik sahillerini dolaşıyorum
          Eski günlerim geçiyor belleğimden
          Nice mutluluklar, nice acılar yaşamışım meğer
          İstemeden kaybettiklerim , ve yüreğimde biriktirdiklerim
          Bir diken gibi geçip gidiyor, hüznümün en ince yerinden
          Geçti gitti, bel bağladığım umutlar
          Bir hazan yaprağı gibi savrulduk rüzgâra
          Çözülmemiş bir düğümmüş, yediğim şamar.

          Bu şehrin sokaklarında bir çığlık kanıyor
          Bilsen, ne zor seni hatırladıkça, uzayan yalnızlığımda
          Her zerreme sinen teninin kokusu, Kordonboy'unda
          Ne kadar arasam da sen yoktun, yüreğim sızladı kime ne..?
          Şu dilim bir dönse ağırdan
          İlk şarkıyı senin için söylerdim
          Sormayın kardeşlerim
          Ben kimim? neler anlatıyor, bu dertli yaralarım.

          Nuri Dağdelen