Hazan Gelini

     * Hazan Gelini *

     Ne zaman gün batımına baksam
     kızıl saçlı bir çocuk, anne şarkısını söylüyor
     mavi gözlerinden havalanır ak kanatlı martılar
     akşam sızarken aralık kapıdan, gün kızıla döner
     sessizliğe bürünür bu kentin, haylaz çocukları.

     Artık ne saçlarını okşayan güneş kalmış
     ne de yakamozların gülüşlerinde yıldız izleri
     gecenin karalığında eriyen yalnızlığım
     susan bir türkü gibiyim
     yağmurlara alışmış bir güz bulutu
     zemheri ayazlar gibi içimde gezinen
     ne yana baksam,
     yaprak, yaprak düşüyorum toprağa
     adım, adım, hazan gelini.

     Nuri Dağdelen
     Özdere-izmir