Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Yorgancı Çırağı Tekir

yorgancı çırağı olmuştu 
babayiğit bakışlarıyla tekir kedi...

her sabah açardı ekmek teknesini paşa babasıyla
iğneleri dürtmeye başladıkça yorgana 
o izlerdi başıyla onu
bir yukarı bir aşağı
bazen de sağa sola..

uykusu geldi miydi yer mi yok
en afilisinden bir yorgana sokuluverirdi 
dağılırdı asilliğiyle havanın pusu nemi
kuyruğunu en son toplardı hep..

öğle arası paşa babanın yemek molası
sefer tası kat kat
çorbasından tatlısına bir gökdelen sanki
hamd olsundu 
şükür ki vardı ekmekleri...

ayırt etmezdi paşa babası tekir çırağını
yediğinden ona da verirdi
ikisinin bıyıklarında da ekmek kırıntıları
pis(i) pis(i) gülerlerdi birbirlerine
babaya öyle gelirdi belki...

gün içinde bir sürü insanlar gelir giderdi
daha çok kadınların ayak sesleri uyandırırdı çırağı uykusundan
tıkır tıkır ayakkabı 
şıkır şıkır bilezik sesleri...

çeyizlik yorgan ne de önemliydi
ipek, saten
baklava dilimli, dallı, güllü
dürt babam dürt iğneleri...

gökkuşağı altında uyurdu sanki tekir kedi
rengarenk yorganlar
elif kızların hayallerini örtecekti
sevecekti anneler yorganları
kızlarını son bir kez koynunda uyutur gibi...

akşam oldu muydu
paşa baba toparlanırdı yavaştan
yorgun bir kardelen gibi gururlu
çırağını alırdı kucağına...

o okşadıkça, tekir mırlardı
yorganlara sinerdi huzur, şefkat
çıkmadan bir de demli çay gelirdi paşa babaya
yan dükkandan, akşam çayı taptaze...

çırak ali getirirdi
gürbüz, yaman çocuk
göz kırmadan gitmezdi paşanın çırağına
bu "naber ortak" demekti..

baba çayından bir yudum alır
ve
bergamut kokardı her yer...bb
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 1
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Yorgancı Çırağı Tekir

baharca baharca