Benimkisi Yalnızlık

.

Neden hiç eşit çalmaz mutluluğun zilleri?
Kimine ömür boyu, kimine de bir anlık…
Kapım örümcek ağı; yurdum gurbet illeri.
Herkesin bir eşi var; benimkisi yalnızlık.
 
Sohbet etmeye insan arıyorum günlerce,
Unutuldum âlemin keyfini sürenlerce.
Onlar tökezleseler, sağdan, soldan binlerce          
Omuz veren kişi var; benimkisi yalnızlık.
 
Sultanların vurulur nice başlar ahdine;
Çil çil altın serpilir kurulduğu tahtına;
Badısaba eserken zevk cümbüşü bahtına
Parlayan güneşi var; benimkisi yalnızlık.
 
Hayal bile edemez olduğum saadeti
Üleşenler doldurdu, dünya denen mabedi.
Şaşıyorum; beş para etmeyen garabeti
Gülümseten düşü var; benimkisi yalnızlık.