Özledim

Tenim dayanamaz uzak kalmana.

İnci, mercan ol da boynuma dizil.

Lüzum yok sevdiğim izin almana.

Nazlı ceylan gibi koynuma süzül.

Dağıt ufuklardan hasret sisimi,

Ruhumun cilası, sil at pasımı.

Aynı telden dinle gönül sesimi,

Benimle sevinip benimle üzül.

Elde alıkoyan güne dargınım,

Beklemekten bezdim, belâ yorgunum.

Cümle âlem bilsin, sana vurgunum!

Çıkmaz mürekkeple sineme kazıl.

Baştan atamadım dolmaz çilemi.

Küsünü boz da gel, defet elemi.

İşgal et dünyamı, fethet kalemi,

Saçından tırnağa beynime çizil.

Kaşı kömür kara; cemali beyaz.

Kendi sımsıcacık; yokluğu ayaz.

Yaradan’a kurban dilimde niyaz.

Her iki cihanda alnıma yazıl.

Uğruna can feda; vız gelir ölüm.

Yeter ki son bulsun çektiğim zulüm.

Divane desinler; razıyım gülüm.

Hayalimi kapla, düşümde sezil.

Beddua isteme; garibim; tutar.

Hedefler okunu kalbine atar.

Erirsin gün be gün, Mecnun’dan beter.

Ele yar olursan çengelde yüzül,

Ah ile vah ile ömrünce ezil.

Mücella Pakdemir